Αν κάποιος πίστευε ότι οι οικογενειακές συγκεντρώσεις είναι δύσκολες, μάλλον δεν έχει ακούσει ποτέ για τους θεούς του Ολύμπου.
Στην κορυφή του ψηλότερου βουνού της Ελλάδας κατοικούσε μια παρέα αθάνατων με τεράστιες δυνάμεις, ακόμη μεγαλύτερους εγωισμούς και… αρκετά ανθρώπινα ελαττώματα.
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν φαντάστηκαν θεούς απόμακρους και τέλειους. Αντίθετα, τους έδωσαν χαρακτήρα, πάθη, ζήλιες και καυγάδες — σχεδόν σαν μια μεγάλη οικογένεια που απλώς είχε την εξουσία να ελέγχει τον κόσμο.
Πριν εμφανιστούν οι θεοί του Ολύμπου, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία υπήρχαν οι Τιτάνες.
Ο πιο γνωστός από αυτούς ήταν ο Κρόνος, ο οποίος φοβόταν τόσο πολύ ότι τα παιδιά του θα τον εκθρονίσουν, ώστε τα… κατάπινε μόλις γεννιούνταν. Όχι και η πιο υγιής οικογενειακή συνήθεια.
Όμως ένα παιδί γλίτωσε: ο Δίας.
Μεγάλωσε κρυφά, επέστρεψε, ανάγκασε τον Κρόνο να ελευθερώσει τα αδέλφια του και μαζί ξεκίνησαν έναν τεράστιο πόλεμο εναντίον των Τιτάνων.
Ο πόλεμος αυτός ονομάστηκε Τιτανομαχία.
Όταν τελικά νίκησαν, οι νέοι θεοί εγκαταστάθηκαν στον Όλυμπο και μοίρασαν τον κόσμο μεταξύ τους:
- ο Δίας πήρε τον ουρανό
- ο Ποσειδώνας τη θάλασσα
- ο Άδης τον κάτω κόσμο
Και έτσι γεννήθηκε το πιο διάσημο «θεϊκό συμβούλιο» της αρχαιότητας.
Ας γνωρίσουμε λοιπόν τους διάσημους ενοίκους του Ολύμπου.
Δίας – Ο διευθυντής του σύμπαντος
Ο Δίας ήταν ο βασιλιάς των θεών.
Είχε κεραυνούς για όπλο, αετούς για σύμβολα και μια τεράστια καρέκλα εξουσίας στον Όλυμπο.
Ήταν εκείνος που έριχνε βροντές, αποφάσιζε τη μοίρα ανθρώπων και θεών και γενικά λειτουργούσε σαν πρόεδρος του… συμβουλίου των αθανάτων.
Ωστόσο είχε και ένα μικρό πρόβλημα:
ερωτευόταν πολύ εύκολα.
Τόσο εύκολα, που αν υπήρχε τότε λογαριασμός κοινωνικής δικτύωσης, πιθανότατα θα είχε το πιο περίπλοκο οικογενειακό δέντρο στην ιστορία.
Ήρα – Η βασίλισσα με την υπομονή (και την εκδίκηση)
Η Ήρα ήταν σύζυγος του Δία και προστάτιδα του γάμου.
Αυτό από μόνο του είναι ειρωνικό, αν σκεφτεί κανείς τις… περιπέτειες του συζύγου της.
Η Ήρα ήταν δυναμική, περήφανη και καθόλου πρόθυμη να αφήσει τις προσβολές να περάσουν απαρατήρητες.
Όταν θύμωνε, ακόμη και οι άλλοι θεοί προτιμούσαν να κάνουν πως κοιτούν τα σύννεφα.
Ποσειδώνας – Ο άρχοντας των θαλασσών
Αν η θάλασσα είχε προσωπικότητα, μάλλον θα ήταν ο Ποσειδώνας.
Με την τρίαινά του μπορούσε να σηκώσει κύματα, να προκαλέσει καταιγίδες ή και να ταρακουνήσει τη γη.
Οι ναυτικοί τον φοβούνταν αλλά και τον τιμούσαν, γιατί μια κακή διάθεση του θεού μπορούσε να μετατρέψει ένα ταξίδι σε… θαλάσσια περιπέτεια χωρίς επιστροφή.
Αθηνά – Η θεά της σοφίας
Η Αθηνά δεν βασιζόταν στη δύναμη αλλά στο μυαλό.
Ήταν θεά της σοφίας, της στρατηγικής και της δικαιοσύνης.
Λέγεται πως γεννήθηκε κατευθείαν από το κεφάλι του Δία — μια λεπτομέρεια που μάλλον θα έκανε οποιονδήποτε γιατρό της αρχαιότητας να… σηκώσει τα χέρια.
Οι άνθρωποι την αγαπούσαν ιδιαίτερα γιατί βοηθούσε ήρωες, πόλεις και όσους χρησιμοποιούσαν το μυαλό τους πριν το σπαθί.
Απόλλωνας – Ο θεός της τέχνης και του φωτός
Ο Απόλλωνας ήταν κάτι σαν τον… καλλιτέχνη του Ολύμπου.
Θεός της μουσικής, της ποίησης, του φωτός και της αρμονίας.
Έπαιζε λύρα, έγραφε ποιήματα και γενικά είχε μια αύρα που θα τον έκανε σίγουρα δημοφιλή σε κάθε αρχαίο φεστιβάλ.
Άρης – Ο θεός του πολέμου
Ο Άρης αντιπροσώπευε την ωμή δύναμη του πολέμου.
Δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα η στρατηγική ή η σοφία.
Αντίθετα, αγαπούσε τη μάχη, τον θόρυβο και τη σύγκρουση.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην είναι και ο πιο αγαπητός θεός στον Όλυμπο — κάτι σαν εκείνον τον συγγενή που πάντα ξεκινά καβγά στο τραπέζι.
Αφροδίτη – Η θεά της ομορφιάς
Η Αφροδίτη γεννήθηκε, σύμφωνα με τον μύθο, από τον αφρό της θάλασσας.
Ήταν η θεά της ομορφιάς και του έρωτα, και κανείς — θεός ή άνθρωπος — δεν ήταν εντελώς ασφαλής από τη δύναμή της.
Ακόμη και οι πιο σοβαροί θεοί του Ολύμπου μπορούσαν να μπλέξουν σε ιστορίες αγάπης όταν εκείνη αποφάσιζε να παρέμβει.
Η μυθολογική οικογένεια που μοιάζει… ανθρώπινη
Οι θεοί του Ολύμπου ήταν πανίσχυροι, αλλά όχι τέλειοι.
Ζήλευαν, ερωτεύονταν, θύμωναν, γελούσαν και έκαναν λάθη — ακριβώς όπως οι άνθρωποι.
Ίσως γι’ αυτό οι μύθοι τους επιβιώνουν εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Γιατί πίσω από τους κεραυνούς, τα κύματα και τα θαύματα, κρύβεται μια μεγάλη αλήθεια:
Ακόμη και οι θεοί… έχουν τα δράματά τους.
Πόσο επηρεάζουν τον κόσμο ακόμη και σήμερα
Παρόλο που οι άνθρωποι σήμερα δεν πιστεύουν στους θεούς του Ολύμπου με τον ίδιο τρόπο, η επιρροή τους είναι παντού.
Στη γλώσσα
Πολλές λέξεις και εκφράσεις προέρχονται από τη μυθολογία.
Στην επιστήμη και την αστρονομία
Πλανήτες και φεγγάρια έχουν ονόματα θεών, όπως ο Δίας και ο Ποσειδώνας.
Στην τέχνη και τη λογοτεχνία
Χιλιάδες πίνακες, βιβλία και ταινίες εμπνέονται ακόμη από αυτούς τους μύθους.
Στον αθλητισμό
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πήραν το όνομά τους από τον Όλυμπο και την αρχαία ελληνική παράδοση.
Και φυσικά, οι ιστορίες αυτές συνεχίζουν να ταξιδεύουν μέσα από βιβλία, θέατρο, κινηματογράφο και αφηγήσεις — όπως ακριβώς γινόταν πριν από χιλιάδες χρόνια γύρω από μια φωτιά.
Γιατί οι μύθοι δεν πεθαίνουν
Ίσως τελικά οι θεοί του Ολύμπου να μην κατοικούν πια στα σύννεφα.
Αλλά ζουν ακόμη:
στις ιστορίες που λέμε
στα βιβλία που διαβάζουμε
στη φαντασία που κρατά τον κόσμο λίγο πιο μαγικό.
Γιατί οι μύθοι δεν είναι απλώς παλιές ιστορίες.
Είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι θυμούνται ποιοι ήταν…
και φαντάζονται ποιοι μπορούν να γίνουν…
Γεωργία Σταυριανέα
