Το Κουμπί και η Σιωπή.. Όταν ο φόβος μαθαίνει να μιλά χαμηλόφωνα
Δεν ακούγεται ο φόβος. Δεν έχει ήχο.Μοιάζει με ανάσα που κρατιέται λίγο παραπάνω. Με βλέμμα που χαμηλώνει πριν συναντήσει το άλλο. Με μια λέξη που μένει μισή. Στο κομοδίνο της, το κινητό φωτίζει για λίγο το δωμάτιο. Μια μικρή οθόνη. Ένα μικρό κουμπί. Μια μεγάλη απόφαση. Έξω, η πόλη κοιμάται. Μέσα, η καρδιά της μετράει…
