Την έλεγαν Μυρτώ.
Κι ήτανε γνωστή για ένα πράγμα μονάχα…
την εκδίκηση!
Μια μέρα, καθώς με πολύ θυμό σχεδίαζε άλλη μια “εκδίκηση” στην όχθη του ποταμού, πέρασε από εκεί ο Λάων.
Μικρή μου, τι σε κάνει τόσο θυμωμένη; Τη ρώτησε
Η Αρετή.. Εκείνη άρχισε πρώτη! απάντησε η Μυρτώ με σταυρωμένα χέρια.
Κι εσύ;…Θέλεις να τελειώσεις τελευταία; είπε ο Λάων ήρεμα.
Το κοριτσάκι τον κοίταξε απορημένα.
— Τι εννοείς;
— Όταν ρίχνεις λάσπη, παιδί μου, πρώτα λερώνεσαι εσύ.
Κι έτσι, όσο εκδικείσαι, κουβαλάς το κακό μέσα σου.
Κι όταν σπέρνεις κακία, ανθίζει γύρω σου… μόνο αγκάθι.
ακούστε το Video..
Αφήγηση:Γεωργία Σταυριανέα
