Ο χαρταετός που δεν ήθελε να πετάξει.. Θυμάμαι έναν χαρταετό που δεν ήθελε να πετάξει. Ήταν Καθαρά Δευτέρα, σε ένα χωράφι λίγο έξω από την πόλη. Ο ουρανός καθαρός, σχεδόν λαμπερός, κι εγώ με τον σπάγκο τυλιγμένο γύρω από το χέρι, γεμάτη ανυπομονησία. Τον αφήναμε, έπεφτε. Τρέχαμε, ξαναδοκιμάζαμε. Τίποτα. Κάποια στιγμή κουράστηκα. Κάθισα κάτω και…
Οι άνδρες δεν κλαίνε.. Μας το είπαν νωρίς. Όχι για κακό. Για να γίνουμε δυνατοί. Και κάπως έτσι, μάθαμε να μη κλαίμε. Να σφίγγουμε τα δόντια. Να σωπαίνουμε. Μια αληθινή μαρτυρία για όλα όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ. Boys Don’t Cry. Ακούστε το video..
Η τηλεόραση μπήκε στα σπίτια μας σαν ένα φως στο σαλόνι. Στην αρχή έμοιαζε αθώα· ένα παράθυρο στον κόσμο, μια υπόσχεση γνώσης. Με τον καιρό, όμως, το φως αυτό άρχισε να θαμπώνει τη σκέψη αντί να τη φωτίζει. Δεν φωνάζει. Δεν απειλεί. Η τηλεόραση δεν επιβάλλεται — υποβάλλει. Η επανάληψη ως υπνωτικό νανούρισμα Οι ίδιες…
Την έλεγαν Μυρτώ. Κι ήτανε γνωστή για ένα πράγμα μονάχα… την εκδίκηση! Μια μέρα, καθώς με πολύ θυμό σχεδίαζε άλλη μια “εκδίκηση” στην όχθη του ποταμού, πέρασε από εκεί ο Λάων. Μικρή μου, τι σε κάνει τόσο θυμωμένη; Τη ρώτησε Η Αρετή.. Εκείνη άρχισε πρώτη! απάντησε η Μυρτώ με σταυρωμένα χέρια. Κι εσύ;…Θέλεις να τελειώσεις…
“Καλησπέρα Στάθη” του ‘πε ο άλλος, ένας νέος όμορφος, ντυμένος με φράγκικα καλά φορέματα και με χαμηλή ψάθα στο κεφάλι “ήρθε απόψε;” “Ξεφλίζει” απολογήθηκε με πονηρό χαμόγελο “μαζί με τες άλλες γυναίκες, εκεί κάτου στ’ αλώνι· να η φωτιά που τους φέγγει· άκου και το τραγούδι τους. Όλη μέρα εθερίζαμε σήμερα. Δε σου ‘πα πως…
Καφεμαντεία: Τα μυστικά που κρύβει ένα φλιτζάνι καφέ Η καφεμαντεία δεν είναι απλώς «βλέπω σχήματα και λέω ό,τι μου κατέβει». Είναι ένα μικρό τελετουργικό με κανόνες, συμβολισμούς και άγραφες παραδόσεις που περνούν από στόμα σε στόμα. Κι ίσως γι’ αυτό συνεχίζει να γοητεύει. Η σωστή προετοιμασία (το πρώτο μυστικό) Ο καφές πρέπει να είναι ελληνικός,…
H Kίνα υποδέχτηκε εφέτος τη χρονιά του αλόγου, το οποίο αποτελεί σύμβολο ενέργειας και σκληρής δουλειάς. Μόνο που το λούτρινο αλογάκι μασκότ της χρονιάς δεν είναι καθόλου « υψηλής ενέργειας» είναι ένα λούτρινο αλογάκι που μοιάζει έτοιμο να παραιτηθεί από τη δουλειά του και ίσως από την ζωή.. Έτσι το μικρό αλογάκι–παιχνίδι, που αρχικά θεωρήθηκε αποτυχημένο προϊόν, έχει…
Η αγάπη δεν είναι μόνο κόκκινες καρδιές και τέλειες φωτογραφίες. Είναι και τα «μείνε», και τα «φεύγω», και τα «δεν ξέρω πια». Είναι το χέρι που απλώνεται… και το χέρι που μένει άδειο. Την ημέρα του Βαλεντίνου μιλάμε συχνά για τη ρομαντική αγάπη. Εκείνη που υπόσχεται, που λάμπει, που μας κάνει να πιστεύουμε ξανά. Και…
Αν με ακούς… μην περιμένεις να γεράσεις για να καταλάβεις. Οι άνθρωποι που σου κράτησαν το χέρι όταν δεν ήξερες να περπατάς δεν παύουν να υπάρχουν όταν εσύ μαθαίνεις να τρέχεις… Αφήγηση: Γεωργία Σταυριανέα.. Ακούστε το video..
Δεν μας μίλησαν ποτέ με λόγια,κι όμως μας είπαν τα πάντα.Με τέσσερα πόδια και μια καρδιά πιστή,μας έμαθαν τι θα πει αγάπημέχρι το τέλος. Μέχρι το τέλος με αγάπη Τα ηλικιωμένα ζώα δεν ζητούν πολλά. Δεν τρέχουν πια όπως παλιά, δεν έχουν την ίδια αντοχή, ούτε την ίδια περιέργεια για τον κόσμο. Έχουν όμως κάτι…
